Καθηγητής Σωτήριος Μίχου

Είδα για πρώτη φορά το έργο του Αλέξανδρου Βάλβη πριν από πέντε χρόνια, µε αφορµή µια κοινή µας έκθεση.

Omnis mundi creatura
Quasi liber et pittura

Nobis est speculum

Alain de Lille, 1128-1202

Αυτοί οι λατινικοί στίχοι φαίνεται να περιγράφουν τον ουσιώδη χαρακτήρα του έργου του, το οποίο έµµεσα µας µιλά και µας κοιτάζει όπως η µατιά µας σε έναν καθρέφτη και όπως οι εικόνες.

Ο κοσµογονικός χαρακτήρας αυτών των έργων πηγάζει από την αδιαφιλονίκητη αγάπη του Αλέξανδρου Βάλβη για τη φύση. Η επαφή των υλικών δηµιουργεί, µέσω του φωτός, κινούµενα χρώµατα και γραµµές σαν σίγουρο ίχνος της πραγµατικότητας και οµολογία της αλήθειας. Η µεταµόρφωση του φως σε σκιά και αντίστροφα επιτυγχάνει την κίνηση σαν χρώµα του φωτός. Είναι σαν να χορεύει ο ουρανός µε τη γη ενώ η γη, παίρνοντας αµέτρητες µορφές σχηµάτων, µεταµορφώνεται σε ουρανό.

Η αναζήτηση αυτών των εναλλαγών και µεταµορφώσεων είναι αυτό ακριβώς που ο Αλέξανδρος Βάλβης ονοµάζει «δρόµο στο φως». Πιστεύω ότι το ίχνος φωτός και ο δρόµος στο φως είναι αποτέλεσµα της ζωγραφικής του έρευνας.

∆ρόµος-φωτός και δρόµος-ζωής σχηµατίζουν µαζί το διάγραµµα της ζωής που πρέπει να ακολουθήσουµε.

Αυτή η αδιάψευστη γλώσσα σαν ζωγραφική ή σχέδιο δεν συγχέεται και είναι αµέσως αναγνωρίσιµη στο έργο του.

Σωτήριος Μίχου
Καθηγητής της Ακαδηµίας Καλών Τεχνών της Στουγκάρδης